Valid XHTML 1.0 Strict

Poprawny CSS!

Teoria rachunkowości

Spójny, konsekwentny i wewnętrznie logiczny zbiór hipotetycznych, koncepcyjnych i pragmatycznych zasad tworzących ogólny układ odniesienia dla badania natury rachunkowości (słownik Webstera).

Zbiór podstawowych, logicznie powiązanych ze sobą założeń koncepcyjnych dla oceny polityki i praktyki rachunkowości (zasad pomiaru, wyceny i prezentacji danych finansowych) stosowanych przy sporządzaniu sprawozdań finansowych (E.A.Hendriksen).

Linki:

RACHUNKOWOŚĆ ZARZĄDCZA

Koszty zmienne z rachunku dewizowym

Prawidłowe decyzje wymagają wszechstronnej analizy wariantów działania i wyboru tego wariantu, który gwarantuje optymalne efekty gospodarowania w krótkim i długim okresie czasu. Właściwa struktura asortymentowa wytwarzanych i sprzedawanych wyrobów może przyczynić się do zwiększenia wyniku finansowego. W wyborze asortymentu istotną rolę odgrywa podział kosztów na stałe i zmienne, a wynika to z faktu, że w dążeniu do zwiększenia rentowności, nie zawsze jest wskazane zaniechanie wytwarzania wyrobów, których jednostkowy koszt pełny nie pokrywa jednostkowej ceny sprzedaży.

Zdolność produkcyjna tej firmy nie była w pełni wykorzystana, ponieważ technologia wytwarzania i brak popytu na rynku uniemożliwiły zwiększenie produkcji wyrobu Y oraz zmianę asortymentu wyrobu. W bieżącym okresie przewiduje się takie same wyniki rynkowe w zakresie wielkości sprzedaży produktu, jednakże wpłynęło dodatkowe zamówienie na dostarczenie indywidualnemu odbiorcy na jego koszt 50 zł wyrobów x nie po 40 zł ale po 36 zł za sztukę. Kierownictwo jednostki zaleciło dyrektorowi handlowemu przeprowadzenie kalkulacji co mają robić: zrezygnować z wyrobu X, przyjąć czy odmówić realizację zlecenia.

Nawet nierentowne asortymenty mają udział w pokryciu kosztów stałych, a wynika to z prostej zależności zgodnie z którą im wyższe rozmiary produkcji przy danym potencjale zdolności wytwórczej tym niższe są koszty stałe na jednostkę tej produkcji. Zaniechanie produkcji wyrobów nierentownych powoduje zmniejszenie rozmiarów produkcji a tym samym zmniejszenie kosztów stałych na jednostkę produkcji. Zawsze uzyskana cena jest wyższa od kosztów zmiennych, zawsze opłaca się zwiększanie produkcji.

Ustalenie progu rentowności przy produkcji złożonej może być dokonywane różnymi metodami . Zależą one m.in. od informacji liczbowych dostarczanych przez rachunkowość, a zwłaszcza rachunek kosztów.

Wyznaczenie progu rentowności dla produkcji wielo asortymentowej jest trudniejsze a możliwości analizy szczególnie graficznej są ograniczone. Próg rentowności w produkcji wielo asortymentowej to taki poziom sprzedaży kiedy wszystkie koszty okresu, a więc stałe i zmienne dla wszystkich asortymentów zrównają się z wartością przychodów ze sprzedaży tych asortymentów.

KS + S (kzj x Vi) = S (pi x Vi)

Jedną z metod badania progu rentowności dla produkcji złożonej jest tzw. segmentowana analiza progu rentowności. Stosując ją trzeba dokonać podziału kosztów stałych na dwie części:
Koszty stałe związane z poszczególnymi asortymentami produktów oraz kosztami stałymi dotyczącymi całości. W metodzie tej koszty stałe przedsiębiorstwa rozliczane na poszczególne asortymenty proporcjonalnie do złożonej marży brutto. Stosowanie wymienionej metody jest możliwe głównie w systemie nie stopniowego rachunku kosztów zmiennych.

Innym Sposobem wyznaczania rentowności w przedsiębiorstwie produkcji asortymentowej jest ustalenie minimalnego poziomu sprzedaży za pomocą złożonej przeciętnej stopy marży brutto. Można to jednak wyznaczyć tylko wtedy gdy znane są: jednostkowe ceny i jednostkowe koszty zmienne każdego asortymentu, ponadto koszty stałe dotyczące całości przedsiębiorstwa oraz rozmiary sprzedaży poszczególnych rodzajów asortymentów.